همواره ، هزینههای تعمیرات گرانتر از هزینههای پیشگیری است، زیرا اقدامات پیشگیرانه میتواند مشکلات بالقوه را قبل از تبدیل شدن به خرابیهای بزرگ که نیاز به تعمیرات پرهزینه دارد، شناسایی و برطرف کند. اساساً، هزینه اولیه پیشگیری می تواند به میزان قابل توجهی در هزینه های تعمیر صرفه جویی ایجاد کند. بر همین اساس است که می گوییم پیشگیری همواره بهتر از درمان است . نکات کلیدی که در این زمینه باید به خاطر سپرده شوند را در ادامه با هم مرور می کنیم.
نگهداری پیشگیرانه:
نگهداری پیشگیرانه اقدامیست بسیار هوشمندانه ! در حالی که هزینههای تعمیرات اولیه مرتبط با اقدامات پیشگیرانه وجود دارد، میتواند با جلوگیری از بروز مشکلات عمده منجر به صرفه جویی در درازمدت شود. به عبارت دیگر ، در آغاز کار با یک تجهیز ، زمانی که آن تجهیز نو می باشد ، سرویس دهی مطلوب دستگاه یا تجهیز ممکن است ما را از ضرورت بکارگیری اقدامات پیشگیرانه غافل کند . هزینه کردن جهت پیشگیری از تخریب تجهیز برای ما سخت شود و فکر کنیم که نیازی به انجام چنین هزینه ای نیست ! همین لحظه ، لحظه آغاز تخریب گسترده تجهیز ماست ، تخریبی که هزینه های آن گاه کمر شکن است .
نگهداری واکنشی:
انتظار برای بروز مشکل قبل از رسیدگی به آن معمولاً منجر به تعمیرات گرانتر و خرابی گسترده میشود. این رفتار یک رفتار واکنشی است . به جای اینکه علاج واقعه پیش از وقوع کنیم ، منتظر واقعه کمرشکن می مانیم و بعد با گرفتاری ها مواجه می شویم . آیا می دانستید هزینههای تعمیر و نگهداری واکنشی بسیار بیشتر از هزینههای تعمیر و نگهداری پیشگیرانه است؟ بسیاری از شرکتها بابت هزینههای تعمیر ، سرمایه از دست میدهند که میتوانند آن را پسانداز کنند. هنگامی که مسائل تعمیر و نگهداری فقط در مواقع اضطراری مورد توجه قرار میگیرند، در نهایت هزینه های هنگفتی را بر روی دست مالک بر جای می گذارند.
در ادامه ، هر یک از نگهداری های پیشگیرانه و واکنشی را به صورت دقیق تر با هم بررسی می کنیم .
جزئیاتی درباره نگهداری پیشگیرانه
در این رویکرد، بازرسیها و تعمیرات بهطور منظم و طبق برنامه زمانبندی شده صورت میگیرد تا از بروز خرابی جلوگیری شود. هدف اصلی نگهداری پیشگیرانه افزایش عمر مفید تجهیزات و کاهش احتمال بروز مشکلات جدی است. با اجرای بازرسیهای دورهای، تمیزکاری، روغنکاری و تعویض قطعات فرسوده قبل از اینکه آسیب جدی بروز کند، سیستمها در وضعیت بهینه نگه داشته میشوند. این روش به افزایش ایمنی، کاهش زمان از کار افتادن تجهیزات و بهبود کارایی عملیاتی کمک میکند. با این حال، اجرای نگهداری پیشگیرانه نیازمند هزینه کرد از نظر نیروی انسانی و زمان است . این هزینههای تعمیرات اگر غیر ضروری تشخیص داده شود ، مقدمات رسیدن روزی را برای مالک دستگاه فراهم می کند که وی مجبور به انجام هزینه هایی به بزرگی دهها برابر هزینه پیشگیری می شود!
در نگهداری پیشگیرانه، دو بخش کلی وجود دارد . اول اینکه مالک هزینه ای می کند که جلوی بروز اشکالی را بگیرد . استفاده از کولانت مناسب در سیستم خنک کننده از مصادیق این بخش است .کولانت مناسب ، از بروز خوردگی سیستم خنک کننده و تخریب در سیستم خنک کننده و در نتیجه موتور جلوگیری می کند . دومین بخش تحت عنوان نگهداری پیش بینی کننده، در اثر بازدیدهای دوره ای و مانیتورینگ صحیح و اصولی رخ می دهد . نصب سنسورها جهت پایش رفتارهای دستگاه در شرایط مختلف از آن جمله است . مثلا” پایش دمای کولانت ممکن است مالک را به این نتیجه برساند که ترموستات در آستانه از کار افتادگی می باشد . لذا مالک با انجام یک هزینه ناچیز و تعویض ترموستات ، از سوختن موتور با هزینه های تعمیراتی وصف ناشدنی پیشگیری به عمل می آورد.
جزئیاتی درباره تعمیر و نگهداری واکنشی
در این روش، مالک تنها پس از بروز نقص یا خرابی به تعمیر و نگهداری میپردازد. وقتی یک قطعه یا دستگاه از کار میافتد یا کارایی آن کاهش مییابد، تکنسینها واکنش نشان داده و مشکل را رفع میکنند. در این رویکرد، هر چند به ظاهر امکان صرفهجویی در هزینههای پرسنلی به خاطر عدم نیاز به برنامهریزی دقیق و عدم نیاز به بازرسیهای دورهای وجود دارد، اما معایب آن عبارتند از عدم شناسایی مشکلات پیش از وقوع آسیبهای جدی، احتمال افزایش هزینههای اضطراری و ریسکهای ایمنی به دلیل عدم پیشبینی خرابیهای احتمالی و احتمال از کارافتادگی دستگاه و خسارت کلی به پروژه! بهویژه در سیستمهای حیاتی یا ماشینآلات حساس، انتظار تا زمان خرابی میتواند منجر به خسارات جبرانناپذیر و توقفهای طولانی مدت در کل پروژه شود . هدر رفت سرمایه های شرکتی که همه برنامه های تعمیر و نگهداری آن از نوع واکنشی است غالبا” بسیار گسترده می باشد . این شرکت ها معمولا” پس از مدتی اعتبار کاری خود را نیز به عنوان یک پیمانکار قابل اتکا از دست می دهند.
جمع بندی
در حالی که تعمیر و نگهداری واکنشی از نظر هزینه اولیه ممکن است ارزانتر به نظر برسد، اما ریسکها و هزینههای ناشی از خرابیهای غیرمنتظره، توقف تولید و خطرات ایمنی را به همراه دارد. نگهداری پیشگیرانه با برنامهریزی دقیق، عمر مفید تجهیزات را افزایش داده و عملکرد سیستم را بهبود میبخشد. تعمیر و نگهداری پیشبینیکننده که بخشی از نگهداری پیشگیرانه است ، مبتنی بر دادههای بلادرنگ و فناوریهای نوین است و با شناسایی زودهنگام مشکلات و اجرای به موقع تعمیرات، کارایی و بهرهوری را به طور چشمگیری افزایش میدهد و در نهایت موجب کاهش هزینههای بلندمدت و افزایش ایمنی میشود.